Cafer Sadık Abalıoğlu Eğitim ve Kültür Vakfı | Sayı : 71 ( Şubat 2026 )

bu sevgiyi herkese aşılamak için Denizli’nin ilk özel radyosu Ve- nüs Radyo’da spor spikerliğine başladım. Artık Denizlispor’un tüm maçlarına iş icabı mecbu- ren ama büyük bir keyifle gidi- yordum. Malatya’dan Van’a, Gaziantep’ten Samsun’a, An- kara’dan Mersin’e, Adana’dan Yozgat’a, Antalya’dan Ispar- ta’ya, Bolu’dan Zonguldak’a, Kocaeli’nden Sakarya’ya, Ma- nisa’dan Muğla’ya, Konya’dan İstanbul’a ve sayamadığım daha birçok şehirden Deniz- lispor’un deplasman maçlarını Denizli’ye naklettim. Neler yaşandı neler… Takımla iç içeydik. Bilmemiz gerekeni bilir, takıma zarar verecek her bilgiyi bilinçli olarak duymamazlıktan gelirdik. Çünkü biz gazeteci ya da spiker olmanın ötesinde o formaya âşıktık. Unutamadığım iki anı var. İlki Sakarya’da… Açık tribünde araç telefonu ile maç anlatırken sa- ğanak yağmur başladı. Tele- fon pahalı, ıslanmaması lazım. Şemsiye ile telefonu kapattım, kendim sırılsıklam kaldım. Titre- ye titreye 90 dakikayı tamam- ladım. Tarih 7 Mart 1993’tü. Şü- kürler olsun maçı 2-0 kazandık. Denizli’ye 40 derece ateşle dön- düm, bir hafta kendime gele- medim ama yine olsa yine ya- pardım. Bir diğer anım Alanya’da… Maçı anlatıyoruz ama telefonu iyi şarj etmemişiz. 35. dakikada batarya bitti. Maçı tamamla- yamama tehlikesiyle karşı kar- şıya kaldık. Eski Alanya Stadı sahilin karşısındaydı. Hemen sahildeki büfeye koştum. Taraf- tarın tepkisine, bağırışına göre futbolcu isimlerini uydurarak ilk yarıyı “görmeden” anlattım. İkinci yarıyı ise sorunsuz şekilde tamamladım. Sonrasında Deha TV maceram başladı. Türkiye’de şiveyle maç anlatan ilk spor spikeri olmanın onurunu yaşadım. Kimi güldü, kimi eleştirdi ama herkes sami- miyetimizi hissetti. Bugün geriye dönüp baktığım- da şunu çok net söylüyorum: Denizlispor benim için bir takım değil, bir hayat. Tribününde bü- yüdüğüm, formasını giydiğim, mikrofon başında sesim titreye- rek anlattığım bir sevda. Kazan- sa da kaybetse de, düştüğü yer- den kalksa da kalbimdeki yeri hiç değişmeyen bir sevda. Ve biliyorum… Denizlispor yaşadıkça, bu şehir nefes aldıkça, o horoz yine öte- cek. Çünkü Denizlispor bir takım de- ğil, bir sevdadır. Ersun Yanal’ın Denizlispor’u çalıştırdığı yıllarda Pamukkale’de kampta. 2025 yılı başında Denizlispor’a emek vermiş futbolcu abilerimiz statta. 48 CAFERSADIKABALIOĞLUEĞİTİMVEKÜLTÜRVAKFI