

basit bir dış duvarın parçası olduğu
ve 2. tabaka yerleşmesinin daha ba-
tıda devam etmediği varsayımını
destekler niteliktedir. Kandilkı-
rı’nda geçmiş kazı sezonlarında,
bazı çöp çukurları ve yanmış taban
parçalarından tanınan 3. tabakanın
yerleşim alanının yeri henüz kesin
olarak bilinmemektedir. Bu taba-
kaya ait olabileceği düşünülen iki
duvar, 2016 yılı kazılarında, I/3 aç-
masında tespit edilebilmiş olmasına
karşın, bu duvarlar 2. tabaka yapı-
larının altında kaldığından çok kı-
sıtlı bir alanda araştırılabilmiştir
4
.
Bu bağlamda, yukarıda tanımlanan
Locus 53, yerleşmesinin bu kesimi-
nin 3. tabakada kullanıldığını ya
da 3. tabakaya ait bir molozun bu
alana dökülmüş olabileceğini akla
getirmektedir. Locus 53’ün altında,
Locus 54 ve Locus 55 olarak tanım-
lanan, ana toprağın hemen üzerinde
bulunan yer yer kireçli ve tanecikli,
yer yer açık renk ve yumuşak top-
rağa rastlanmıştır. Söz konusu locus
içerisinde, seramik miktarı azalmış
ve seramik dışında önemli bir bu-
luntuya da rastlanmamıştır. Alan-
da 295,25 m kotunda, ana toprağa
ulaşılmıştır. Söz konusu iki locus
içerisindeki seramik ETÇ 2 ve 3’e
4
Şimşek 2018a, 359-363, Res. 2-3.
Resim 3 Kandilkırı Yerleşmesinde kazılarla ortaya çıkartılan yapı kalıntıları ve
geo-radar taramasının hava fotoğrafı üzerine yerleştirilmesi
Resim 5 Kandilkırı 2. tabakaya ait mimari
kalıntıların şematik çizimi ve 2017 kazı
alanının konumu
Resim 4 2017 yılı kazı sezonu sonunda Kandilkırı Yerleşmesi’nin genel planı
tarihlendirilebilecek karışık ve kü-
çük parçalardan oluşmaktadır. Bu
durum, 5/A açmasının güneyi bo-
yunca uzanan mezarlık alanının,
bu kesimde devam etmediğini ve
bu kesimde 4. tabakaya ait çukur
vb. başka bir kontekstin de bulun-
madığını göstermiştir. Olasılıkla,
4. tabakadaki mezarlığın bu kesi-
me yayılmaması nedeniyle, burası
3. tabaka sakinlerince kullanılmış-
tır. Son olarak alanın en güneyinde
kısmen kazılan ve Locus 56 olarak
adlandırılan sert ve sıkışık toprak,
içinde hiçbir arkeolojik malzeme
barındırmayan ana topraktır. Kan-
dilkırı yerleşmesi topografyaya bağ-
lı yamaç eğimi nedeniyle tarım fa-
aliyetlerinden dolayı oldukça tahrip
olmuştur. Buna rağmen günümüze
ulaşabilen kalıntıların araştırılması,
ETÇ’ye ait hiçbir yerleşim planının
6